مقایسه تخصصی میکروفون‌های Shure SM7B و Shure SM7DB

با آمدن مدل Shure SM7dB بسیاری از متخصصین و کاربران هدف کمپانی Shure را از ارائه این مدل متوجه نشدند، من قصد دارم براساس جمع بندی های مختلف دلیل تولید این مدل و اختلافش با SM7B را به شکل تخصصی شرح دهم.

تولد Shure SM7

Shure SM7 ابتدا در دهه‌ی 1970 به‌عنوان یک میکروفون داینامیک ویژه‌ی Broadcast (رادیو و تلویزیون) و نیز سازگاری بالا برای کاربردهای موسیقی عرضه شد. این میکروفون با تمرکز بر صدای گوینده، طراحی و بهینه‌سازی شده بود. کپسول آن شباهت‌هایی به SM57 داشت، اما با بدنه و هوزینگ بزرگ‌تر که فضای آکوستیکی کافی برای ایجاد پاسخ فرکانسی ملایم‌تر و گسترده‌تر را فراهم می‌کرد.

محبوبیت در پادکست و استفاده‌های مدرن

با ظهور پادکست‌ها و گسترش تولید محتوای خانگی، SM7B جایگاه ویژه‌ای در میان صدابرداران و پادکسترها یافت. صدای «گرم»، «متمرکز» و کم‌نویز آن باعث شد در بین میکروفون‌های داینامیک،‌ انتخاب اول بسیاری از تولیدکنندگان محتوا باشد. از سوی دیگر، نیاز به پری‌امپ قوی برای بهره‌برداری کامل از SM7B، به دغدغه‌ای برای برخی کاربران خانگی تبدیل شد. این موضوع در نهایت منجر به معرفی مدل SM7DB شد که به‌صورت داخلی تقویت‌کننده‌ی سیگنال دارد تا مشکلات کمبود گین برطرف شود.

مروری بر طراحی و ویژگی‌های عمومی Shure SM7B

ساختار بدنه و هوزینگ

SM7B از یک بدنه‌ی فلزی نسبتاً بزرگ برخوردار است که شامل بخشی برای لرزش‌گیری داخلی (Internal Shock Mount) است. این لرزش‌گیری باعث کاهش نویز ناشی از تکان‌ها و ضربه‌های مکانیکی می‌شود. همچنین یک پوشش فوم ضخیم (Windscreen) در بخش جلویی قرار دارد تا پاپ‌ها و صداهای تنفسی را کاهش دهد.

پاسخ فرکانسی و تنظیمات Presence Boost

در SM7B، بازه‌ی فرکانسی نامی 50 هرتز تا 20 کیلوهرتز است. اما به کمک سوییچ‌هایی که در پشت بدنه قرار دارند، می‌توان قسمت بیس (Bass Roll-off) را فعال کرد یا از Presence Boost بهره برد. Presence Boost به‌ویژه برای گفتار و وکال کاربرد دارد و باعث می‌شود صدای گوینده واضح‌تر به گوش برسد.

کاربرد در ضبط و پخش رادیویی

این میکروفون به گونه‌ای طراحی شده که در فاصله‌ی نزدیک به دهان، صدای گوینده را با گرمی و کمترین نویز محیط دریافت کند. SM7B با داشتن یک الگوی قطبی کاردیوید و همچنین بهره‌مندی از فوم‌های مختلف (Windscreen و Foam Cap)، در برابر صداهای انفجاری (Plosives) و پاپ‌ها مقاومت خوبی نشان می‌دهد. همین نکته، یکی از دلایل محبوبیت آن در پادکست و دوبله است.

نیاز به پری‌امپ قوی

مهم‌ترین نکته‌ای که تقریباً همیشه در نقد و بررسی SM7B شنیده می‌شود، نیاز آن به یک پری‌امپ با گین بالا (حداقل 60 دسی‌بل یا بیشتر) است. اگر کارت صدای کاربر نتواند چنین گینی را با نویز پایین فراهم کند، کاربر با سیگنال ضعیف و نویز زیاد مواجه خواهد شد. لذا بسیاری از کاربران خانگی، برای استفاده‌ی بهینه از SM7B، سراغ ابزاری مانند Cloudlifter یا FetHead می‌روند تا سیگنال را پیش از ورود به پری‌امپ کارت صدا، تقویت کنند.

مروری بر طراحی و ویژگی‌های عمومی Shure SM7DB

ایده‌ی طراحی SM7DB

پس از سال‌ها تجربه‌ی کاربران با SM7B و گلایه‌ی بعضی افراد از نیاز به تجهیزات جانبی برای تقویت سیگنال، کمپانی شور تصمیم گرفت مدلی را عرضه کند که پری‌امپ داخلی داشته باشد. این ابتکار نه‌تنها نیاز به خرید تجهیزات اضافی را برطرف می‌کرد، بلکه امکان بهره‌مندی از «صدای SM7» بدون دردسرهای گین پایین را فراهم می‌ساخت.

وجود پری‌امپ فعال

در SM7DB، همان کپسول داینامیک به کار رفته است؛ اما یک مدار اکتیو (Active) داخلی نیز اضافه شده که برای عملکرد به فانتوم پاور (Phantom Power) نیاز دارد. وقتی شما فانتوم پاور را در میکسر یا کارت صدای خود فعال کنید، این مدار داخلی میکروفون تغذیه می‌شود و سیگنال خروجی را (تا حدود +18 یا +28 دسی‌بل) تقویت می‌کند. در نتیجه، مشکل گین پایین حل شده و کاربر می‌تواند با کارت صداهای خانگی نیز به راحتی ضبط کند.

گین قابل انتخاب

بر روی بدنه‌ی SM7DB، یک سوییچ برای انتخاب مقدار گین تقویت قرار داده شده است که معمولاً سه حالت دارد: خاموش (Off)، +18dB و +28dB. در حالت Off، میکروفون تقریباً مثل SM7B عمل می‌کند و نیازی به فانتوم پاور ندارد. اما اگر فانتوم پاور وصل باشد و سوییچ روی +18dB یا +28dB تنظیم شود، پری‌امپ داخلی فعال شده و سیگنال خروجی افزایش قابل توجهی خواهد یافت.

نویز داخلی و طراحی مدار اکتیو

هر مدار اکتیوی طبیعتاً یک میزان نویز اضافه به سیگنال وارد می‌کند. اما مهندسان Shure با طراحی دقیق و استفاده از قطعات با کیفیت بالا، تلاش کرده‌اند تا نویز مدار به حداقل ممکن برسد. در عمل، آنچه که از اضافه شدن نویز کسب می‌شود (تقویت سیگنال مفید) بسیار فراتر از مقدار نویز افزوده است. لذا نسبت سیگنال به نویز (SNR) برای کاربر نهایی حتی بهتر از حالتی است که بدون پری‌امپ داخلی و با کارت صدای ضعیف ضبط کند.

پری‌امپ داخلی (Internal Preamp) در SM7DB

ساختار الکترونیکی

مدار پری‌امپ داخلی SM7DB شامل یک ماژول تقویت عملیاتی (Op-Amp) با نویز پایین است که انرژی مورد نیازش را از فانتوم پاور (48 ولت) دریافت می‌کند. طراحی حرفه‌ای مدار به گونه‌ای است که در حفظ پاسخ فرکانسی طبیعی کپسول SM7B کمترین تداخل را ایجاد کند. بخشی از مهندسی این مدل نیز به بهبود جلوه‌ی فرکانس‌های بالا (High Frequencies) نسبت داده می‌شود.

تأثیر بر پاسخ فرکانسی

در تئوری، اضافه کردن پری‌امپ فعال ممکن است کمی پاسخ فرکانسی میکروفون را تغییر دهد. کمپانی شور اعلام کرده که این تغییر در حد بسیار ناچیز و در محدوده‌ی فرکانس‌های بالا (Khz 10 به بالا) رخ می‌دهد. در عمل، بسیاری از مهندسان صدا گزارش می‌دهند که صدای SM7DB اندکی شفاف‌تر یا «روشن‌تر» از SM7B است. البته این تفاوت آنقدر نیست که به طور کامل رنگ صدای «گرم» و خاص SM7B را از بین ببرد.

مزیت عدم وابستگی به پری‌امپ‌های گران‌قیمت

یکی از دغدغه‌های اصلی خریداران SM7B، هزینه‌ی خرید پری‌امپ جداگانه برای تأمین گین کافی بود. این گاهی بیش از خود میکروفون هزینه داشت. حال در مدل SM7DB، مشکل به طور ریشه‌ای حل شده است: شما تنها با داشتن یک کارت صدای معمولی که فانتوم پاور 48 ولت ارائه دهد، می‌توانید سیگنال قوی و با کیفیتی دریافت کنید.

تفاوت‌های جزئی در پاسخ فرکانسی و رنگ صدا

نمودار پاسخ فرکانسی

هر دو میکروفون از یک کپسول (یا کپسول بسیار مشابه) بهره می‌برند. نمودار پاسخ فرکانسی پایه (بدون پریزنس بوست یا Bass Roll-off) تقریباً یکسان است: از حدود 50 هرتز تا 20 کیلوهرتز. اما همان‌طور که اشاره شد، مدار فعال SM7DB ممکن است در محدوده‌ی فرکانس‌های بالا اندکی شیب نرم‌تری ایجاد کند که به شفاف‌تر شنیده شدن صدا کمک می‌کند.

تأثیر Presence Boost

هر دو مدل، سوییچ حضور (Presence Boost) و برش بیس (Bass Roll-off) دارند. Presence Boost با تقویت ملایم فرکانس‌های میانی-بالا (تقریباً در محدوده‌ی 2k تا 4k هرتز) باعث می‌شود صدای وکال یا گفتار، واضح‌تر و شفاف‌تر شود. در SM7DB نیز همین سوییچ وجود دارد و تأثیر مشابهی دارد. گاهی گفته می‌شود که با استفاده از Presence Boost در SM7DB، می‌توان به صدایی روشن‌تر و حتی کمی «مجلل‌تر» نسبت به SM7B رسید.

رنگ صدای گرم داینامیک

نکته‌ی مهم این است که هر دو مدل همچنان یک میکروفون داینامیک با شخصیت «گرم» و «رادیویی» باقی می‌مانند. بسیاری از افراد از میکروفون‌های داینامیک برای گفتار استفاده می‌کنند چون می‌خواهند صدای پایین و میانی (Low-Mid) قوی و عاری از هیس و نویز بالا داشته باشند. این ویژگی محبوبیت زیادی به‌خصوص در پادکست و دوبله دارد.

تأثیر نویز و گین در ضبط با SM7B و SM7DB

SM7B و چالش گین بالا

همان‌طور که قبلاً اشاره شد، حساسیت SM7B حدود -59 dBV/Pa است. این یعنی سیگنال خروجی خام میکروفون نسبتاً پایین است و برای رسیدن به سطح مطلوب ضبط (مثلاً سطحی بین -12 dBFS تا -6 dBFS در نرم‌افزار ضبط)، نیاز به افزایش گین قابل توجهی داریم. اگر پری‌امپ کارت صدا یا میکسر ارزان‌قیمت باشد، ممکن است با بالا بردن گین، نویز آن پری‌امپ هم به شدت افزایش یابد.

SM7DB و رفع مشکل

در SM7DB به محض روشن کردن فانتوم پاور و فعال کردن سوییچ تقویت (Gain)، مثلاً +18 دسی‌بل، سیگنال ورودی ما حداقل 18 دسی‌بل قوی‌تر می‌شود. این یعنی کاربر می‌تواند گین کارت صدایش را تا حد قابل توجهی پایین‌تر نگه دارد و نویز پری‌امپ خارجی را کاهش دهد. در نتیجه، نتیجه‌ی نهایی ممکن است نسبت به حالتی که از SM7B بدون یک پری‌امپ گران‌قیمت استفاده می‌کنیم، تمیزتر باشد.

نویز ذاتی مدار اکتیو

باید توجه داشت که خود مدار داخلی SM7DB هم یک نویز ذاتی دارد. اما اغلب این نویز بسیار کمتر از نویز پری‌امپ‌های ضعیف خارجی است. از این رو، در بیشتر سناریوهای خانگی و نیمه‌حرفه‌ای، مجموع نویز سیستم با SM7DB کمتر و سیگنال نهایی تمیزتر خواهد بود. در کاربردهای حرفه‌ای استودیویی که از پری‌امپ‌های گران‌قیمت و قدرتمند استفاده می‌شود، این مزیت ممکن است چندان حیاتی نباشد، اما همچنان برای بسیاری از کاربران مفید است.

کاربرد در محیط‌های زنده و استودیویی

کاربرد زنده (Live) در کنسرت و همایش‌ها

هر دو مدل SM7B و SM7DB می‌توانند در محیط‌های زنده به کار روند؛ هرچند به دلیل شکل و ابعاد بدنه، بیشتر روی پایه‌های ثابت (Boom Arm) قرار می‌گیرند و کمتر به‌صورت دستی (Handheld) استفاده می‌شوند. در اجرای زنده یا برنامه‌های تلویزیونی، مدل SM7DB با گین داخلی می‌تواند جلوه‌ی بهتری داشته باشد، چون اگر میکسر گین بالایی نداشته باشد، همچنان صدای خوبی می‌گیریم.

کاربرد استودیویی (Podcast, Radio, Dub)

فضای استودیویی رایج‌ترین محل کاربرد این میکروفون‌هاست. برای پادکست، دوبله، کتاب صوتی، گویندگی تبلیغاتی، و حتی ضبط برخی سازها (مانند آمپلی‌فایر گیتار الکتریک)، SM7B و SM7DB گزینه‌های فوق‌العاده محسوب می‌شوند. تفاوت اصلی این است که در یک استودیو مجهز با پری‌امپ‌های قدرتمند، ممکن است SM7B بدون هیچ مشکلی کار کند؛ اما در استودیوی خانگی یا شرایطی که تجهیزات متوسط دارید، SM7DB زندگی را ساده‌تر می‌کند.

پخش رادیویی (Broadcast) و تلویزیون

شکل ظاهری و صدای «رادیویی» این سری از شور، آن را به یکی از استانداردهای پخش رادیویی و تلویزیونی تبدیل کرده است. بسیاری از استودیوهای حرفه‌ای، سال‌هاست از SM7B به‌عنوان میکروفون اصلی گوینده استفاده می‌کنند. در حال حاضر، SM7DB نیز برای کسانی که خواهان سیگنال قدرتمندتر هستند، گزینه‌ای مناسب به‌شمار می‌رود.

تجهیزات جانبی و نیازمندی‌ها

Cloudlifter و پری‌امپ‌های مجزا

افرادی که SM7B دارند و از کمبود گین رنج می‌برند، اغلب از Cloudlifter، FetHead یا دستگاه‌های مشابه استفاده می‌کنند. این ابزارها یک مدار تقویت‌کننده‌ی ترانزیستوری ساده دارند که با برق فانتوم پاور تغذیه شده و سیگنال میکروفون داینامیک را حدود 20 تا 25 دسی‌بل تقویت می‌کنند. اما در صورت خرید SM7DB، کاربر عملاً از خرید چنین ابزارهایی بی‌نیاز می‌شود.

پایه میکروفون (Boom Arm)

هر دو مدل به‌دلیل ساختار و وزنشان معمولاً روی پایه‌های میکروفون بازویی (Boom Arm) یا پایه‌های رادیویی نصب می‌شوند. یک پایه‌ی محکم که توان تحمل وزن حدود 700 تا 800 گرم را داشته باشد، ضروری است؛ به‌خصوص در SM7DB که قدری از SM7B سنگین‌تر است.

کابل و اتصالات

با توجه به نوع اتصال ایکس‌ال‌آر (XLR) در این میکروفون‌ها، به کابلی باکیفیت و استاندارد نیاز است. برای SM7DB که پری‌امپ اکتیو دارد، حتماً باید فانتوم پاور در میز صدا یا کارت صدا وجود داشته باشد. البته اگر قصد استفاده از حالت خاموش (Off) پری‌امپ داخلی را دارید، SM7DB می‌تواند بدون فانتوم پاور و درست مثل SM7B عمل کند.

بررسی عمیق الگوهای قطبی (Polar Pattern) و رفتار آکوستیکی

الگوی کاردیوید (Cardioid)

هر دو میکروفون از الگوی قطبی کاردیوید برخوردارند. این الگو عمدتاً صدا را از جلو دریافت می‌کند و صداهای پشت میکروفون را تا حد قابل توجهی تضعیف می‌کند. به همین دلیل، در محیط‌هایی که مقداری نویز پس‌زمینه وجود دارد، می‌تواند مفید باشد؛ به‌ویژه اگر گوینده نزدیک دهان صحبت کند.

مدیریت پدیده‌ی Proximity Effect

در میکروفون‌های داینامیک با الگوی کاردیوید، هنگامی که منبع صدا (دهان) به کپسول نزدیک می‌شود، اثر مجاورت (Proximity Effect) باعث تقویت فرکانس‌های پایین (Bass) می‌گردد. بسیاری از گویندگان رادیویی با تکیه بر همین ویژگی، صدای «گرم‌تر» و «عمیق‌تر» دریافت می‌کنند. با این حال، اگر فاصله‌ی دهان زیاد شود، ممکن است صدای نهایی نازک‌تر و بیس کم‌تری داشته باشد. کاربر می‌تواند از سوییچ Bass Roll-off برای تعدیل این موضوع استفاده کند.

رفتار در اتاق‌های کم‌عایق

از آنجا که SM7B و SM7DB هردو میکروفون‌های داینامیک جهت‌دار هستند، در اتاق‌های خانگی با آکوستیک ضعیف یا متوسط، عملکرد بهتری نسبت به کندانسرهای دیافراگم بزرگ از خود نشان می‌دهند. آن‌ها ریورب طبیعی اتاق را کمتر از یک کندانسر حساس برداشت می‌کنند؛ به‌ویژه اگر گوینده نزدیک صحبت کند و از اثر مجاورت بهره ببرد.

تفاوت در وزن، ابعاد و ارگونومی نصب

ابعاد کلی

SM7B حدود 162 میلی‌متر طول دارد (بدنه بدون در نظر گرفتن پایه) و وزن آن در حدود 765 گرم اعلام شده است. SM7DB اندکی طول بیشتر و وزن بالاتری دارد (در حدود 790 تا 800 گرم) که بخش عمده‌ی آن به خاطر وجود مدار اکتیو و قطعات الکترونیکی اضافه است.

تأثیر وزن اضافه در SM7DB

اختلاف وزن 30 الی 40 گرم ممکن است چندان محسوس نباشد، اما بسته به نوع پایه میکروفون، می‌تواند بالانس بازوی میکروفون را کمی تغییر دهد. بعضی پایه‌های Boom Arm ارزان‌قیمت وقتی وزن بیش از 700 گرم روی آن‌ها قرار می‌گیرد، تمایل به افت تدریجی (Droop) دارند. بنابراین، بهتر است از پایه‌هایی استفاده شود که حداقل تا 1 کیلوگرم تحمل وزن دارند.

ارگونومی دسترسی به سوییچ‌ها

در SM7B، سوییچ Presence و Bass Roll-off در پشت بدنه، زیر یک پوشش پلاستیکی کوچک پنهان شده‌اند که برای دسترسی باید پوشش را بردارید. در SM7DB، علاوه بر این دو سوییچ، یک سوییچ انتخاب گین (+18dB، +28dB و Off) اضافه شده است که ممکن است دسترسی به آن از دید برخی کاربران نیازمند توجه بیشتری باشد. با این حال، معمولاً نیازی نیست مدام آن را تغییر دهید و می‌توانید یک‌بار تنظیم کنید.

تست‌های عملی و تجربیات کاربران حرفه‌ای

تست صدای وکال

کاربران حرفه‌ای هنگام ضبط وکال در سبک راک و پاپ گاهی از SM7B استفاده می‌کنند (مانند برخی آلبوم‌های معروف مایکل جکسون). گزارش‌ها حاکی از آن است که در شرایطی که پری‌امپ قدرتمند وجود دارد، صدای SM7B بسیار تمیز و خوش‌رنگ است. اما با SM7DB، در عین دریافت همان رنگ صدا، دست کاربر برای استفاده از کارت صداهای معمولی‌تر نیز باز می‌شود.

تست پادکست و گویندگی

بسیاری از پادکسترها و گویندگان رادیویی اذعان دارند که SM7DB در صورتی که به فانتوم پاور وصل شود و پری‌امپ داخلی روی +28dB قرار بگیرد، سیگنال بسیار باکیفیتی ایجاد می‌کند که نیاز به کمترین گین در کارت صدا دارد. همچنین اگر صدابردار بخواهد از سیستم‌های نویزگیر (Noise Gate) یا کمپرسور سخت‌افزاری استفاده کند، وجود سطح بالای سیگنال ورودی کمک می‌کند با راندمان بهتری عمل کنند.

مقایسه نویز و هیس

افرادی که هردو میکروفون را تست کرده‌اند، اغلب اشاره می‌کنند که SM7DB صدای «خود به خود» شفاف‌تری دارد، چرا که وقتی سیگنال خام داغ‌تر باشد، نیاز به افزایش گین در نرم‌افزار یا کارت صدا نیست و لذا نویز پیش‌تقویت‌کننده به حداقل می‌رسد. به عبارت دیگر، حتی اگر مدار اکتیو SM7DB نویز اندکی داشته باشد، در مقام مقایسه با نویز پری‌امپ ضعیف خارجی، بسیار کمتر محسوس است.

جمع‌بندی فنی

در جمع‌بندی، می‌توان گفت که Shure SM7B و Shure SM7DB از بسیاری جهات شبیه هستند و هردو صدای فوق‌العاده‌ای برای کاربردهای Broadcast و وکال ارائه می‌دهند. تفاوت اصلی به وجود پری‌امپ داخلی در مدل SM7DB بازمی‌گردد که نیاز به گین بالای خارجی را حذف یا بسیار کم می‌کند. این قابلیت برای کسانی که پری‌امپ قوی ندارند یا تمایل دارند بدون خرید تجهیزات اضافی همان صدای خاص SM7B را داشته باشند، گزینه‌ای جذاب است. از سوی دیگر، افراد حرفه‌ای که قبلاً پری‌امپ‌های رده‌بالا در استودیوی خود دارند، ممکن است همچنان به SM7B بسنده کنند؛ چرا که هزینه‌ی پایین‌تری دارد و عملکردش در محیط حرفه‌ای کاملاً عالی است.

جدول مقایسه‌ی مشخصات و ویژگی‌ها

نتیجه‌گیری و توصیه‌ی نهایی

اگر استودیوی حرفه‌ای دارید و قبلاً یک پری‌امپ قدرتمند یا میکسر رده‌بالا خریداری کرده‌اید، Shure SM7B گزینه‌ی ایدئالی است که با هزینه‌ی کمتر می‌توانید صدای بی‌نظیر و استاندارد این سری را ضبط کنید. عملاً نیازی به مدل SM7DB نخواهید داشت، مگر آنکه بخواهید راه‌اندازی سریع‌تری داشته باشید یا برای مانور بیشتر در انواع موقعیت‌ها از پری‌امپ داخلی نیز بهره ببرید.

اگر کاربر خانگی یا نیمه‌حرفه‌ای هستید و کارت صدای شما گین خیلی بالا و تمیزی ارائه نمی‌دهد، یا قصد ندارید برای خرید تجهیزات پری‌امپ مجزا هزینه کنید، Shure SM7DB می‌تواند راهی میان‌بُر برای رسیدن به صدای «رادیویی» SM7 باشد. فعال‌کردن پری‌امپ داخلی و تنظیم گین مناسب روی +18 یا +28 دسی‌بل، نیاز به Cloudlifter یا پری‌امپ چندمیلیون تومانی را از بین می‌برد.

از نظر صدا و رنگ خروجی، هر دو مدل دارای امضای صوتی خاص و گرمی هستند که SM7 را نزد صدابرداران محبوب کرده است. تفاوت اندک آن‌ها در محدوده‌ی فرکانس بالا و سطح سیگنال خروجی شاید برای گوش‌های بسیار دقیق مشهود باشد؛ اما ماهیت و هویت اصلی هردو تقریباً یکسان است.

مزیت اصلی SM7DB در عدم نیاز به گین بالا است که هم دردسر کار با بعضی کارت صداها را کم می‌کند و هم نویز کلی را کاهش می‌دهد. البته هزینه‌ی خرید اولیه بالاتر است، اما در عوض صرفه‌جویی در خرید پری‌امپ مجزا یا کلودلیفتر را نیز به‌همراه دارد.

در صحنه‌های زنده و پخش تلویزیونی، SM7DB گاهی مفیدتر است، زیرا صدا را در همان ابتدا قوی می‌کند و صدابردار راحت‌تر می‌تواند سطوح میکس را تنظیم کند. در فضای استودیویی پیشرفته، اغلب تفاوتی نمی‌کند و هر دو میکروفون فوق‌العاده عمل می‌کنند.

در نهایت،‌ اگر هدف شما یک میکروفون داینامیک همه‌کاره با رنگی گرم و کلاسیک است که یادآور بسیاری از برنامه‌های رادیویی و پادکستی باشد، خانواده‌ی SM7 (چه SM7B و چه SM7DB) یکی از مطمئن‌ترین انتخاب‌هاست. ترجیح بین این دو، بیشتر به شرایط تجهیزات و بودجه‌ی شما برمی‌گردد.